Jesteś tutaj: Strona główna » Baza Wiedzy » ZDROWIE » Poradnik młodego zielarza

Poradnik młodego zielarza

zioła dla każdego

Jeżeli chcemy samodzielnie zbierać zioła, obowiązuje nas bezwzględna znajomość roślin! Opisano przypadki zatruć omyłkowo sklasyfikowanymi ziołami, dlatego zwłaszcza odradzamy zbieranie roślin z rodziny Umbraculiferae czyli baldaszkowate. Rodzina ta obfituje w wielu trujących przedstawicieli (bardzo podobnych do tych leczniczych) dlatego lepiej zrezygnować ze zbioru baldaszkowatych w ogóle.

 

 

Zamiast wydawać setki złotych na lekarstwa może warto poszukać domowych i naturalnych sposobów zabezpieczających nasze zdrowie.

Jak zbieramy zioła w środowisku naturalnym:

-      Szukamy miejsce ekologicznie czystych. Nie zbieramy ziół ze stanowisk blisko ulic, ścieków, wysypisk śmieci, fabryk, pól uprawnych na których dokonuje się oprysków pestycydami.

-      Nie wyrywamy roślin z korzeniami chyba, że korzeń jest częścią którą właśnie chcemy pozyskać.

-      Zioła zbieramy w suche dni, wybieramy te ze słonecznych stanowisk, ponieważ mają one większą zawartość substancji aktywnych. Najlepszą porą dnia na zbiór jest późny poranek.

-      Nie zbieramy roślin pożółkłych, opanowanych przez szkodniki czy też wyglądających niezdrowo. Pozyskany surowiec należy zbierać do koszy lub worków, które są przewiewne, zapobiegnie to zaparzeniu roślin.

Do surowców zielarskich zaliczamy: ziele, liście, kwiaty, owoce, nasiona, korę, korzenie, kłącza oraz cebule.

- Ziele (Herba) - to cała nadziemna część rośliny. Zbiera się je w początku lub w pełni kwitnienia. Ziele ścinamy sierpem lub nożycami, aby nie uszkodzić korzeni

- Liście (Folium) pozyskujemy je w okresie powstawania pąków kwiatowych
i kwitnienia roślin, albo tuż przed kwitnieniem. Liście drzew i krzewów zbieramy wiosną. Igliwie zbieramy zimą, ma wtedy najwięcej aktywnych składników.

- Kwiat (Flos) zbieramy w początkowym okresie kwitnienia, nie osypują się wtedy i nie tracą koloru podczas suszenia. Kwiaty zbieramy delikatnie.

- Owoc i nasienie. Jako surowiec zielarski możemy używać owocni i nasion w niej zawartych (np . głóg, jarzębina) lub tylko nasion (len, kozieradka). Owoce zbieramy we wczesnej fazie dojrzałości. Omijamy te pokryte pleśnią, plamami, robaczywe.
Przy zbiorze uważamy aby owoce nie były zbytnio poobijane, uszkodzone nie nadają się do suszenia.

- Kora (Cortex). Korę pobieramy wczesną wiosną lub jesienią po opadnięciu liści. Musi być ona czysta, gładka i zdrowa. Możemy ja pozyskiwać z drzew, które wycięto lub z konarów które zerwał silny wiatr. Nie pozyskujemy kory żywych drzew. Nacinamy korę dookoła gałęzi i zeskrobujemy. Cienkie gałązki możemy wysuszyć w całości.

- Pączki (Gemma) zbieramy wczesną wiosną. Odcinamy je sekatorem i suszymy. Drobne pączki można suszyć i mielić razem z drobnymi gałązkami.

- Korzenie (Radix) wykopujemy na jesieni lub wosną.

- Kłącza i cebule (Rhizoma, Bulbus). Kłącza pomimo, że przypominają korzenie są zmodyfikowaną łodygą. Kłącza zawierają dużo cukrów i innych zapasowych substancji odżywczych. Wykopuje je się podobnie jak korzenie wiosną i jesienią. Cebule również zawierają rezerwuar cukrów, często też mają w swoim składzie fitoncydy czyli naturalne antybiotyki.

 

 

Suszenie i przechowywanie surowców zielarskich

Zebrane surowce roślinne suszymy w przewiewnym miejscu. Należy rozłożyć je cienką warstwą na papierze lub siatkach plastikowych. Dobrze jeśli suszenie odbywa się bez dostępu światła. Promienie słoneczne rozkłada wiele substancji aktywnych zawartych w roślinach. Niektóre zioła możemy suszyć w pęczkach. Owoce należy suszyć w temperaturze 60 stopni C, w tym celu można wykorzystać piekarnik. Takie suszenie zapobiega nadmiernej utracie witaminy C, jak również zapobiega pleśnieniu.

Jeśli zebrany surowiec jest zanieczyszczony, możemy przed suszeniem opłukać go w bieżącej wodzie. Nie płuczemy jednak kwiatów, pączków i nasion bo wiele leczniczych substancji w nich zawartych znajduje się na powierzchni surowca
i możemy go po prostu stamtąd wymyć. Korzenie i kłącza myjemy energicznie pod bieżącą wodą. Podczas mycia i sortowania odrzucamy części przegniłe i uszkodzone.

Przed suszeniem kroimy je na mniejsze części. Proces suszenia uznajemy za skończony gdy surowce przy zgięciu łamią się z trzaskiem i kruszą wydając szeleszczący dźwięk. Wysuszony surowiec należy powąchać i jeżeli wyczuwamy w nim zapach pleśni, należy go odrzucić. Rośliny które osiągnęły odpowiedni poziom wysuszenia, następnie mielimy. Doskonała do tego celu jest np. maszynka do mięsa lub nowoczesne miksery kuchenne (z regulacją ilości obrotów).
Generalnie im drobniej zmielimy surowiec tym łatwiej będzie go zaparzać i więcej substancji aktywnych przeniknie do naparu. Zmielone zioła przechowujemy w szczelnych, dokładnie opisanych pojemnikach, bez dostępu światła słonecznego. Okres przechowywania suszonych kwiatów, ziela i pąków wynosi 2 lata. Pozostałe surowce można przechowywać nawet 3-4 lata.

W kolejnych artykułach przedstawimy sposoby na samodzielne wykonanie podstawowych form preparatów ziołowych, a także zaczniemy przedstawiać sylwetki poszczególnych roślin leczniczych.

Dodaj komentarz

Komentarze



Inowacyjna gospodarka